نقش زینب در کربلا

فردای عاشورا زنان و کودکان ،از ذریه پیامبر را در کوی و برزن گرداندند و در معرض تماشای مسلمانان

قرار دادند؛و اما حرم آنان در ناز و نعمت به سر می بردند.

یزید آن سان دید فاجعه کربلا ،مشروعیت حکومت دینی بنی امیه را با چالش و گسل عمیق مواجه کرده است

،به سان همه دیکتاتورها خواست که دامن پلید و ناپاک خود را مبرا ار آن جنایت نماید

به زعم خود آن شقاوت و گردنکشی را به عوامل دیگر حکومت چون عبیدالله زیاد نسبت داده باشد؛البته

اگر زینب و کاروان اسرا

 نبودند ،قطعا توطئه ای دیگر که به قدرت 70هزار منبر و واعظ مزدور حکومت فعال بود ،فاجعه کربلا را

یک استثنا در تار یخ بنی امیه می دانست اما زینب با حضور در کوفه و منزل به منزل ومرکز شام ،جنایت

در کربلا را به قاعده حکومت انسان کش بنی امیه ثبت کرد و مهر ننگ ابدی بر پیشانی واعظان

مردم فریب دنیا پرست حک نمود .پزینب با حضور و نطق سراسر عقلانیت و وام گرفته از روح لطیف امام علی،

توانست 70هزار واعظ مزد بگیر بنی امیه رادر سراسرجهان اسلام رسوا سازد و قرائت تکان دهنده و

وحشت ناک روحانیون حکومتی که آن قتل عام بر اجتهاد یزید بوده است با الهام از نص قران و پیامبر، خط بطلان بکشد.

امام حسین در خطبه ای که از ایشان در کتاب تحف العقول صفحه 240به جامانده است پیشاپیش

راه اجتهاد حکومتی  ،جبن و ترس از ماموران حکومت و فرار از مسئولیت تاریخی 70هزار واعظ و عالم دینی

مزد بگیر حکومت را سد کرده است.

ایشان در ابتدا با هشدار تند به علمای مسلمان ،صراحتا نا امیدی خود را از این طیف و طایفه بیان

می فرماید؛روحانیون اگر در سده های بعد، از واقعه کربلا سخن گفتند به تعبیری از شهیدان بعنوان کالا

سودجویی می کردند،علامه شهید مطهری در "حماسه حسینی " به معضل مورد اشاره پرداخته است.

آری اوج سودجویی علمای شیعه از واقعه کربلا را باید در حکومت بنی عباس جستجو کرد اینان از

عاشورا و حسین می گفتند ولی چشمان خود را از قتل عام دستجمعی علویان و زندانی ظلم و

بیداد ستیزانی چون امان موسی الکاظم می بستند.

اگر زینب نبود و عقلانیت ،وامداری از نص قرآن و پیامبر، و علی نبود کربلا در کربلا می ماند.

 

                                            اربعین/1438_سید یعقوب آل شفیعی فومنی