حاکم  عادل و حاکم جائر

دکترشریعتی درکتاب "انتظار،مذهب اعتراض"درمورد باورشیعیان به ظهور امام عصر(عج)اینگونه می نویسد:

"نه به عنوان فردی که به مذهب ودین خودش تعصب دارد واز پایگاه اعتقادات خویش مسائل علمی و تاریخی را تحلیل می کند ؛بلکه به عنوان یک معلم بی طرف تاریخ ادیان ...که هیچ مذهبی در تاریخ شیعه به اندازه اسلام میان واقعیت موجود و حقیقت نخستین اش فاصله پیدا نکرده است."

در فرهنگ تشیع ،انتظارمنجی عالم بشریت مهدی موعود (عج)،برخاسته از روح دین و خواست واراده ی بشریت به داشتن پیشوایی قابل دسترس وزمینی وباورمند به کرامت انسانی است.

درقرآن ازامامت ابراهیم خلیل(ع)به امامت نمونه و سرمشق برای تمامی انبیاء،واولیاء،وبه تعبیر شیعیان ائمه ی شیعه وحاکمان سده های بعداز آنان ذکرگردیده است.

قرآن وقتی از امامت ابراهیم سخن می گوید اورا از ابتلائات گوناگون عبور داده و امامت پس از اورا به حاکمان سفاک و خونریزتفویض نمی کند ؛حتی در نگاه توحیدی امامت به آن گروه از حاکمان نخواهد رسید ولو در ظاهر بر حکومت هژمونی و سلطه داشته باشند نگاه شان به حاکمان باید آنگونه بوده باشد.

متاسفانه نگاه اینان به مهدی موعود یک نگاه فرازمینی و هم عرض خدابودن و اگر بیاید همانند سفاکان تاریخ خون ها خواهدریخت ؛این دیدگاه تجلی و انعکاس تجربه شیعیان از حکومت در سده های متعدد می باشد که در عصر امروز منسوخ بوده است.در بینش اولیه شیعه مراد از امام یعنی "من بشر هستم مانندشما"؛بعدها اما این امامی که ظهرها دم درب خانه خود جلوس می کردتا رهگذران اورا به" داد "بخوانند بدون حاجب دست رسی داشته باشند اما امروز انان را هم عرض خدا و دوراز دسترس دادخواهان.

در فرهنگ قرآنی حتی پیامبرانی را اشاره می کند که ممکن است حاکم باشند اما به دلیل قضاوت نادرست از خلافت الهی خلع شده باشد گرچه کرسی حکومت را داشته باشد!!!؟؟؟

خداوند به داوود پیامبر هشدار می دهد اگر درست قضاوت نکنی از راه خدا منحرف شده ای ؛آری در فرهنگ دینی نقدپیامبرمعصوم و عزل خود به خودی او از قدرت به دلیل جائرانه بودن حاکمیت اوبدون هیچگونه ابائی و اغماض آمده است.

22اردیبهشت96_سیدیعقوب آل شفیعی فومنی