دلنوشته هاي يك معلم جغرافي ...

سی و هشتمین 

پیام زیست محیطی( بحران نایلون)

در شهرستان فومن ،به جهت خرید نوشت افزارولوازم تحریر برای پسر کوچکم ،وارد فروشگاهی شدم؛درسمت چپ مغازه ،ستونی تعبیه شده است که بر روی ستون، متن زیست محیطی چشم مشتری را آن هم هنگام خروج از مغازه ،می نوازدبا این گزاره که

" اگر ازما نایلون بخواهید تقدیم می کنیم اما اگر نگیرید تشکر می کنیم به خاطر حفظ محیط زیست."

شب نیز با سرچ و جستجو در سایت ها،کانال ها و خبرگزاری های برون مرزی خبر از بحران شرم آور " نایلون و پلاستیک" را می داد.

هم وندان عزیز

یک قرن است که پلاستیک همزاد بشر است!!! هم زادی که به تارو پود زندگی ما راه یافته است ؛نیز از منازل ما علاوه بر محیط پیرامون شهرها به سواحل و دریا و کوه و برزن وارد می شود.با کمال شرمندگی تاکید نمایم که بیچاره پرندگان و انواع آبزی چون ماهی ،فک ،نهنگ و...از همزادبشر و رویکرد و فقر فهم و درایت بشر در امان نمانده است.

معضل نایلون مختص ایران نیست بلکه مترقی ترین کشورها نیز به این سندروم مبتلا شده اما ایشان به پشتوانه و هارمونی دولت_ ملت به مبارزه منطقی و جمع آوری آن اقدام می نماید ولی در ایران ما یکی از شاخصه های اعتماد دولت_ ملت به شکاف و گسل عمیق و عریض گرفتار است .یعنی دولت ملت را به تماشا نشسته و ملت دولت و حکومت را.آنچه رها شده است زیست و حق حیات انسانی نسل های کنونی و آتی.

نگارنده این سطور به بهانه کاهش آلام و درد طبیعت و نقش آفرینی در پویش " نه به انواع پلاستیک و نایلون"،اقدام به خرید " زنبیل" گیاهی کرده است ،قدمی هر چند کوچک برای کاهش درد زمین ما از بی منطقی ساکنانش.

10 مهر97_ سیدیعقوب آل شفیعی فومنی